Welkom » Reisverhalen » Roussillon - Catalonië 2019

Roussillon - Catalonië 2019

Salvator Dali is een vreemde vogel, zoals er nog wel meer rondgelopen hebben in Catalonië.

Om te genieten van de eerste warmte gaan we naar het museum van Dali in Figueres, maar dat is enkel een voorwendsel om er eens op uit te trekken.

Het zuiden roept ons steeds sterker in het begin van het jaar, de grauwe wintermaanden hebben die lokroep alleen maar versterkt.

 

 

Onze reisgids is de Groene reisgids Roussillon van Michelin

Kaarten
• Michelin kaartenboek van Europa
• IGN-France nr 141, Pyrénées, Languedoc
• de trage Garmin-760 LMT-D gps is ook van de partij.

Ons rijdend verblijf is zoals steeds de Carthago c-Tourer T142.

We slapen vooral op motorhome staanplaatsen, slechts twee campings kunnen ons verleiden

We plannen de volgende tocht:
• via Han-sur-Lesse (daar gaan we weer) over de autostrade naar het zuiden
• Perpignan bezoeken
• uitwaaien in Argelès-sur-mer aan de kust van de Languedoc
• stappen langs de kustweg naar Collioure
• het museum van Dali in Figueres
• het schildersatelier van Dali in Cadaquès
• naar Pézenas om de kennismaking te hernieuwen
• les Saintes Maries de la mer mag niet ontbreken
• Bédoin en Malaucène en misschien de Ventoux
• terug naar huis via Tournus en …. Han -sur-Lesse

Vrijdag 3 mei 2019 - 128km - Han-sur-Lesse
Het is koud wanneer we om 19:40 starten richting de Ardennen. De ring rond Brussel is verlaten en om 21:30 draaien we een donkere maar niet verlaten parking op van Han-sur-Lesse. Het verwondert ons steeds dat er op de meest onverwachte momenten toch reizigers met een motorhome op weg zijn. Het weer schrikt minder mensen af dan je zou denken.

Zaterdag 4 mei 2019 - 520km - Tournus
We staan op in een besneeuwd landschap. De heuvels rond Han-sur-Lesse hebben een witte vacht gekregen en de lucht ziet grauw van de nog te vallen sneeuw. Het is koud buiten en nat wanneer we iets voor negen uur de autostrade nemen richting Luxemburg.

De Ardennen zien wit van de sneeuw en de vlokken dwarrelen op de autoweg. De baan is goed berijdbaar maar je moet wel uit je doppen kijken. Het wordt een onaangename dag met sneeuwregen, veel regen en erg koud. In Tournus is het ook koud en dat zijn we niet gewoon. Normaal voel je hier de eerste sporen van het zuiden maar ditmaal is de kou hier nog baas.

 

Zondag 5 mei 2019 - 472km - Pézenas
Het blijft koud vanmorgen en de wind steekt op. Hoe verder we naar het zuiden rijden, hoe meer wind we krijgen. In de Rhônevallei onder Lyon wakkert die wind aan tot windkracht 7, maar komt gelukkig van achter ons. We worden voortgestuwd door de wind en rond Avignon is ons gemiddeld verbruik maar even over de 7 liter per 100km.

Wanneer we afdraaien naar de Roussillon krijgen we diezelfde stormwind in de flank met daar bovenop nog hevige rukwinden. Nu aan de kust gaan uitwaaien zou een beetje te veel van het goede zijn.

We passen ons programma aan en gaan eerst naar Pézenas. Dit klein stadje ligt wat meer in het binnenland en we zullen er een dag wachten op beter weer. Het waait er ook stevig maar we kennen er een kleine camping met hagen rond elke plaats. Die zullen de wind wel tegen houden.

Maandag 6 mei 2019 - 0km - Pézenas
De wind is al flink geluwd en de zon en blauwe hemel laten ons genieten van een dagje Pézenas. Het is een klein mooi stadje met veel winkeltjes aller aard. De zuidelijke sfeer spat ons uit vele kleuren tegemoet. We doen inkopen voor de volgende dagen en ook “la Cure Gourmande” vereren we met een bezoek.

Dinsdag 7 mei 2019 - 164km - Argelès-sur-Mer
Zonder wind en met zon willen we een dag gaan wandelen langs de stranden van de Middellandse zee. Onze bestemming is Argelès, de Europese kampeerhoofdstad. Er loopt een promenade van bijna 20km langs de zee, wandelen kan je er zeker doen. Met meer dan zestig campings en een uitgestrekt strand is het in de zomer enorm druk. We hopen het er nu iets minder druk te hebben.

We hebben een camping uitgezocht die de ACSI-campercard aanvaardt maar bij het binnenrijden worden we onmiddellijk tegen gehouden. Er is veel bedrijvigheid van werklieden en door de laatste werken voor het begin van het voorseizoen is de camping nog gesloten. Ik heb echter een uitwijkmogelijkheid voorzien, een camping tussen de haven van Argelès en Collioure.

Tegen de middag komen we op de camping aan. We krijgen een plaats boven op de rotsen met een prachtig uitzicht op een lege zee. Het zandstrand van Argelès is in enkele kilometers veranderd in een rotskust met baaien en kreken. Langs de kust loopt er een wandelpad naar Collioure.
Na de middag vertrekken we naar Collioure. De wandeling loopt op en neer langs de rotskust. Meestal is het pad zeer goed begaanbaar maar af en toe is het op steile hellingen raden naar de beste weg. Hangend en trekkend aan het gras geraken we telkens wel boven. Het is een korte maar prachtige tocht over het slingerend pad, met links de zee en rechts de rotsen.

Collioure is een Catalaans vissersstadje met een baai waar een kerk en een kasteel de twee uiteinden afsluiten. Langs de kade staan kleurrijke terrassen en de oude straatjes achter de muren geven het pittoresk stadje een middeleeuws uitzicht.

In de baai ligt een klein cruiseschip en de kruisvaarders lopen als makke schapen achter hun gids met een vlagje. Ze mogen het vlagje niet uit het oog verliezen want anders stranden ze in het Catalaans vissersdorpje.

Woensdag 8 mei 2019 - 0km - Argelès-sur-Mer
Het is licht bewolkt en er wordt veel regen voorspeld voor vanavond.

Deze namiddag volgen we het kustpad de andere richting uit, naar de haven van Argelès-sur-Mer. Het is een gans andere wandeling, we blijven meestal een honderd meter van het strand en volgen het treinspoor richting Argelès. Langs een natuurgebied hebben we een mooi uitzicht en na een steile afdaling komen we aan de parkings langs de haven van Argelès.

Het is er niet echt lelijk, maar mooi kan je het helemaal niet noemen. Rond de haven staan de typisch Franse betonnen dozen met piepkleine appartementjes. Daaronder restaurants en winkels die nu in het voorjaar moeten concurreren voor de schaarse vakantiegangers. Het is mooi aangelegd maar slecht onderhouden, een typische kwaal, niet alleen in Frankrijk.

We gaan snel terug naar ons huis boven op de kliffen, voordat de voorspelde regen toeslaat. Die avond krijgen we inderdaad een enorme stortbui over ons.

De nacht is echter rustig en we verheugen ons reeds op onze ontmoeting met de surrealistische kunst van Salvador Dali.


Donderdag 9 mei 2019 - 68km - Peralada
Catalonië heeft iets met kunstenaars. Denk maar aan Gaudi in Barcelona en nu Dali in Figueres. De stad dankt zijn bekendheid volledig aan de kunstenaar Dali, die er in 1904 geboren werd. De stad heeft vele bezienswaardigheden maar de toeristen komen vooral voor het Teatro-Museo Dali. De fantasie van Dali maakte van het museum een surrealistisch gebouw met surrealistische kunstwerken.

Het museum trekt drommen toeristen aan die, vermits ze met de auto komen, moeilijk parking vinden. De donderdag, marktdag, wordt wegens de extra drukte afgeraden en vandaag zijn we … juist.

We vinden een plekje op de parking van een supermarkt op 1km van het museum.

 

Het is een vreemd museum maar meer dan de moeite waard om de oversteek naar Spanje te maken.

We kunnen op de parking blijven slapen maar we verkiezen een staanplaats in Peralada op 7km van Figueres.

Het middeleeuws stadje Peralada is tegen een heuvel gebouwd en binnen de middeleeuwse muren liggen mooie pleintjes en straten. De staanplaats ligt naast een rotonde aan de voet van de heuvel, 200m van het centrum. De plaats is gratis maar toch volledig uitgerust voor motorhomes.

Vrijdag 10 mei 2019 - 172km - Peyrac de Mer
We hebben goed geslapen onder de Spaanse hemel. Het beste brood van de reis kopen we ’s morgens bij een kleine bakker in het centrum van Peralada.

Vandaag gaat het eerst naar Cadaqués, een vissersdorpje dat volgens velen het mooiste plekje van Catalonië is. De pittoreske straatjes met witte huizen hebben steeds een grote aantrekkingskracht op kunstenaars gehad. Het dorp kreeg de meeste bekendheid door Salvador Dali, maar Picasso was de eerste kunstenaar die in 1910 het dorp bezocht.

We maken een lange wandelling langs de baai van Cadaqués en kunnen ongestoord genieten van zon en zee.

We rijden daarna terug naar Frankrijk, naar de staanplaats van Peyrac de Mer, op weg naar les Saintes Maries de la Mer.

De rit duurt niet al te lang maar het einde is wel even slikken. Onze onvolprezen Garmin weet maar na enkele jaren dat er straten bijgekomen zijn en ook in Peyrac had hij de ringweg nog niet in zijn geheugen. Hij stuurt ons het dorpje in, van smal naar smaller naar smalst. We wringen ons door de nauwe straatjes, stoppen voor tegenliggers, kijken uit voor balkonnetjes maar geraken na veel gezucht op de staanplaats.

De staanplaats is aan een sportstadium gelegen en staat reeds goed vol. ’s Avonds zal het er afgeladen vol zijn. Ook deze afgelegen en vreemde staanplaats is bij velen gekend. App’s zoals Campercontact en Park4Night helpen natuurlijk.

Zaterdag 11 mei 2019 - 160km - les Saintes Maries de la Mer
Het heeft vannacht opnieuw water gegoten zien we ’s morgens. We staan met het linker voorwiel banddiep in de modder. Achter ons tracht een fransman volgas en hevig slippend uit zijn modderbad te geraken. Met een lichtje toets van mijn rechter voet geraak ik perfect uit de modderbrij. Wat sommigen bezielt om er volgas tegenaan te gaan vraag ik mij nog steeds af.

Om 11:40 komen we aan onze staanplaats van Les Saintes Maries maar, alles is afgesloten. Vanaf volgende week zijn de zigeuners er baas wegens hun jaarlijkse pelgrimstocht maar reeds dit weekend komen ze aan en worden alle parkings voor hen gereserveerd.

Gelukkig vinden we op een andere parking aan de promenade nog een plaats voor één nacht, langer blijven mag niet.

’s Avonds hebben we zoals elke keer genoten van een paella in restaurant Andaluz.

Zondag 12 mei 2019 - 118km - Bédoin
Het waait hevig langs de kust en ook de volgende dagen wordt zon met veel wind voorspeld. We kunnen hier niet blijven staan en gaan het binnenland in. We willen naar Bédoin, dorpje aan de voet van de Ventoux waar we in 1975 eens een week in hotel l’Escapade verbleven.

De gemeentelijke staanplaats wordt al enkele jaren uitgebaat door “Pass ’Etapes”. Deze organisatie baat in gans Frankrijk staanplaatsen uit voor derden. Je kan er enkel terecht mits eerst te registreren en een toegangskaart te kopen. De kaart kost eenmalig €4 en is levenslang geldig. Ik vond dat vroeger een stom gedoe met die bijkomende kaart maar vermits we nu naar Bédoin willen hebben we weinig keuze, de staanplaats van “Pass ’Etapes” of de camping.

Het registreren gaat zeer vlot op een zuil aan de ingang van de staanplaats en eenmaal binnen valt alles reuze mee. Ik moet mijn mening herzien, het systeem werkt.

Bescherming tegen de stormwind hebben we niet en ik verplaats de motorhome zodat we nu met de kop in de wind staan. De temperatuur is prima in de luwte maar in de wind is het soms erg onaangenaam.

We maken een wandeling in het dorp, in de kleine straatjes voelen we de wind niet. ’s Avonds gaan we onze kennismaking met l’Escapade hernieuwen. Het is een zeer goed restaurant, een aanrader voor wie in de streek is.

Maandag 13 mei 2019 - 0km - Bédoin
Vandaag is het een slenterdag. In de voormiddag doen we inkopen op de plaatselijke markt en na de middag maken we een lange wandeling langs okerkleurige rotsen.

Morgen gaan we naar Malaucène, aan de andere kant van de Ventoux. Hier waren we ook in 1975, toen op een nu reeds lang verdwenen camping.

Dinsdag 14 mei 2019 - 14km - Malaucène
Het is een mooie rit over de col de la Madeleine naar Malaucène. Het dorp is vernieuwd en geeft een aangename indruk. De staanplaats wordt ook hier uitgebaat door “Pass ’Etapes”. Vermits we al geregistreerd zijn kunnen we zonder problemen binnen. Er staat weinig volk, we horen van een fransman dat de fransen niet van “Pass ’Etapes” houden omdat ze moeten betalen. Het zijn niet alleen de fransen die niet houden van betalen.

We wandelen wat door het dorp, bekijken wat vernieuwd is en genieten van de Provençaalse sfeer die er hangt. Vandaag doen we niet veel maar morgen gaan we wandelen.

Woensdag 15 mei 2019 - 0km - Malaucène
Deze voormiddag bezoeken we de wekelijkse markt van Malaucène, één der kleurrijkste van de Provence. We kopen een kip, wat fruit en ik heb een vlammende discussie met twee franse pipo’s die voor de Brexit zijn en Frankrijk ook uit de EU willen. Hun argumenten raken kant noch wal en wanneer ik ze daarmee confronteer klappen ze toe. Lawaai maken en onwetende marktgangers met hun onnozele stellingen rond de oren slaan dat gaat, een gefundeerde discussie met argumenten kunnen ze bij gebrek aan kennis echter niet aan.

Na de middag maken we een mooie wandeling langs de flanken van de Ventoux. Het is onze laatste dag in het zuiden, morgen gaat het terug naar huis.

Donderdag 16 mei 2019 - 558km - Bulgnéville
Op weg naar huis rijden we Tournus voorbij. We waren er al zo dikwijls en ik heb op Campercontact een nieuwe staanplaats gevonden. Verder naar het noorden, op korte afstand van de autostrade en aan de rand van een veelbelovend dorpje.

De staanplaats is inderdaad mooi gelegen in een parkje aan een visvijver. Langs een pleintje en de straat over en je bent in het centrum. Voor €5 hebben we hier een rustige nacht.

Vrijdag 17 mei 2019 - 296km - Han-sur-Lesse
Een korte rit met onderweg tanken in Luxemburg.

Zaterdag 18 mei 2019 - 130km - Thuis
Nog een kortere rit naar huis

Maak een Gratis Website met JouwWeb